Het is niet mogelijk aan vergeving te ontkomen.

 

Je zit er sowieso middenin.

 

 

 

Deze uitspraak lijkt op het eerste zicht wat raar, maar wanneer je ze op de lange-termijn bekijkt, is dit wel de waarheid. Niemand zit niet in het proces van Vergeving. Het botsen, duwen en trekken van deze wereld kan jou eerst hard maken, maar het leven geeft niet op en uiteindelijk zal jij plooien voor haar Realiteit: je zal weer mild worden en Liefde opzoeken. Niemand komt daar onderuit. Het proces van het leven is dusdanig dat het jou terug naar Liefde leidt. (Oh ja, en mocht je denken dat het leven hooguit honderd jaar duurt, ...  jij mag verder dromen ...  jij bent vrij... ) 

 

Voor sommigen onder ons is het leven een heel hardleers proces en zij verzetten zich hardhandig tegen het idee van Vergeving. "Het zal zijn zoals ik het wil, en niet anders" is het motto. 

Anderen gaan er dan weer bewust(er) mee om en leren vlot(ter) uit de ervaringen die het leven hen aanbiedt. "De dingen zijn wat ze zijn, ik kan maar beter meebewegen" is al een verstandiger keuze.

Uiteindelijk zit iedereen echter in die grote carrousel van vergeving. Of jij daar nu een naam aan geeft of niet; of jij je daar nu bewust van bent of niet. Leven op Aarde is immers midden in Vergeving zitten maar het waarschijnlijk zelf niet eens weten.

Voor wie is dan vergeving?

Voor iedereen natuurlijk.

Maar zij die er zich bewust van zijn, leggen deze weg die niemand ziet, maar iedereen wel bewandelt, wat sneller af.

Waar draait dit allemaal om?

 

Deze Aarde is een plaats waar het bewustzijn tegenstellingen kan uitleven. Cultuur-barbaren en cultuurliefhebbers; milieu-activisten en milieu-lap-ik-aan-mijn-laarsen; gezondheids-freaks en lekker vettig-eters; bet-weters en dom-oren; mooi-praters en doem-denkers,.... Is het jou ook al opgevallen dat niemand op deze Aarde gelijk is, maar dat wel iedereen zegt dat hij gelijk heeft ?? Iedereen vindt van zichzelf dat hij het gelijk aan zijn kant heeft en dat de ander bijgevolg aan zijn mening onderdanig moet zijn. Hier op Aarde lijkt iedereen een ander bewustzijn te zijn! En daar draait het dus allemaal om!

 

De Aarde, de kosmos, de volledige fysieke dimensie is een dimensie van beperking en bijgevolg van angst. Alles kan hier stuk gaan. Hoe zou je dan zonder angst kunnen zijn, als je van bij het begin al weet dat wat je liefhebt straks weer zal verdwenen zijn? Liefde hangt hier steeds aan een zijden draadje. Durf je hier eerlijk naar kijken? Ho ja, dit wordt makkelijk afgewimpeld. We zijn beschaafd, weet je wel. Maar ik kan jou verzekeren dat al wie dit wegwimpelt binnen het uur minstens vijf keer uit angst zal gehandeld of gesproken hebben. Je hoeft er alleen maar eens op te letten.

 

Hou je dus maar klaar voor de boodschap van Christus:

De fysieke dimensie is niet jouw thuis. Zij dient overstegen te worden met jouw bewustzijn. En dit doe je door Vergeving toe te passen. We hernemen onze zin van daarstraks: Deze Aarde is een plaats waar door het bewustzijn tegenstellingen worden uitgeleefd. Daartoe heb jij ze gecrëerd! Samen met alle anderen. De Aarde is een plaats van dualiteit. En jij bent verantwoordelijk voor jouw bewustzijn! Jouw bewustzijn zit nu duidelijk in dualiteit gevangen, en dat komt niet omdat iemand jou heeft gevangen gezet, maar omdat jij daar zelf voor gekozen hebt.

 

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now